Categorie archieven: Rouw

Zoute en zoete tranen, soms zijn ze ook keihard financieel

Toen ik de korte verhaaltjes voor mijn bundel Zoute en zoete tranen schreef, dacht ik nooit dat ik die metafoor ook zou tegenkomen in een ander verhaal. Want Marianne huilde ook zulke tranen en niet alleen om haar verloren liefde, maar ook om financiën. En precies dáár gaat haar boek over. Onlangs spraken we elkaar, weduwen […]

Waarom ik moest huilen om Mohammed Ihattaren

Een jaar geleden zag ik een filmpje waarin de moeder van Mohammed Ihattaren hem een shirt overhandigde. Vandaag lees ik dat hij voor Marokko kiest. In beide momenten hoor ik de echo van vaders die ontbreken en zoons die hun weg zoeken. Ik ben opgegroeid in een mannengezin, waar voetbal de onderstroom van het dagelijks […]

Vaderdag 2025

Vaderdag 2025 Mijn zonen lijken er niet bijzonder sentimenteel onder te zijn, deze Vaderdag zonder hun vader. Ze gaan door zoals jongeren dat kunnen, met een vanzelfsprekendheid die zowel troost biedt als pijn blootlegt. Voor hen is het leven in beweging vol afleiding en de dood lijkt meer een schaduw die ver weg is. Voor […]

Hij die de dood ziet, snapt het leven

Toen hij stierf was hij achtenvijftig, ik vijfenvijftig. Vanaf dat moment hield niet alleen zijn leven op maar ook het mijne zoals ik het kende. Plotseling was ik geen partner meer, geen ‘vrouw van’, geen onderdeel van een relatie maar weduwe. Mijn leven veranderde en alles wat vanzelfsprekend was, was er niet meer. We hadden […]

Het is niet de schuld van pickwick

Ik staar naar het labeltje van mijn theezakje. Naar welke feestdag kijk je het meeste uit? staat er in sierlijke letters. Mijn vingers trillen lichtjes. Het is vroeg. De keuken is stil, alleen de klok tikt de seconden weg. Mijn thee is allang koud. Vroeger had ik zonder nadenken “Pasen” gezegd. Alleen al bij die […]